به غنيمت گرفتند و برخى از آنها به نخلهء يمامه گريختند و برخى به گردنه‌هاى كوهستان بالا رفتند و قشونِ رسول خدا دنبال آنها كه به نخله گريختند رفت و برخى گفته‌اند يك شبانه روز در آنجا استراحت كرد و به اوطاس هجوم نمودند و در آنجا جنگيدند و مشركين به طائف گريختند و مسلمانان اموال و اولاد آنها را باز به غنيمت گرفتند و پيغمبر به طائف رفت و تا آخر شوال با آنها جنگيد و چون هلال ذو القعده برآمد از آنجاه به جعرانه كوچيد و غنائمِ اوطاس و حنين را در آنجا تقسيم كرد ، و گفته‌اند شش هزار اسير بوده است . از مجلسى ( ره ) - چون اصناف مسلمانان فراوان شدند طمع آنان دو چندان شده است و دين داران كم شدند و اگر رسول خدا ( ص ) بود همين مسلمانان را تأليف قلوب مىكرد و مقصود اين نيست كه حكم تأليف قلوب در اين زمان جارى است و محتمل است مقصود اين باشد كه امام حق هم به اندازهء توانائى و بسط يد خود تأليف قلوب مىكند زيرا ائمه به برخى مخالفان و مستضعفين براى تأليف قلوبشان عطيه مىدادند يا براى دفع ضررشان ، و امّا امير المؤمنين ( ع ) معروف از روش او اين است كه مأمور بدان نبوده است بلكه برابر تقسيم مىكرد ، آرى منصب به برخى از منافقان مىداده چون زياد بن ابيه و امثالش به حسبِ ظاهرِ اسلامِ آنها و از اخبار برآيد كه امام قائم ( ع ) به روش امير المؤمنين كار مىكند و به مر حق عمل مىكند و آنچه اول گفتم اظهر است . و بدان كه اصحاب در بقاء سهم مؤلفة قلوبهم در زمان غيبت اختلاف دارند و مشهور ميان آنها سقوط آن است . علامه در نهايه گفته : اگر فرض شود كه نيازى باشد به مؤلفة قلوبهم در زمانِ ما به واسطهء آنكه براى مسلمانان گرفتارى پيش آيد و نيازمند استعانت از افراد كافر شوند اقوى نزد من اين است كه سهم زكات مقرر براى مؤلفة قلوبهم به مصرفِ آنها مىرسد . منظور اين است كه بسيارى مردم مسلمان چشم به گرفتن